Niet dat het veel uitmaakt – feiten doen er niet toe in de veiligheidsdiscussie – maar in Engeland is een gezonde discussie gaande over de zin en vooral onzin van preventief fouilleren. Dat zou namelijk tot racisme leiden. In de VS is men daar al lang achter en wordt het in steeds meer steden aan banden gelegd. In Engeland ziet men nu ook dat preventief fouilleren nauwelijks tot een hogere pakkans leiden voor echte misdaad, maar vooral de verhoudingen met gewone (vaak zwarte) mensen verpest.
Nu moet het kwartje nog in Nederland vallen, al verwacht ik daar niet zo gek veel van. Ondanks de vele studies naar de effectiviteit van cameratoezicht (die effectiviteit is op zijn zachtst gezegd gering), blijven we het land er maar mee volhangen (alsof dat niets kost). Hier een oud (maar nog steeds actueel) stuk van mij over preventief fouilleren. Kijk ook eens op Sargasso.
In Washington woedt een felle strijd tussen voor- en tegenstanders van de SOPA, de strenge anti-piraterijwet die buitengewoon veel macht geeft aan de entertainment-industrie ten koste van, nou ja, zo’n beetje de hele internetbevolking. Die strijd tussen de gevestigde industriële belangen van Hollywood et al. en de daadwerkelijke innovatieve sector is echter geen louter Amerikaanse aangelegenheid. Of laat ik het anders zeggen: Amerika zet achter de schermen andere landen onder grote druk om SOPA te volgen. (more…)
Een interessant artikel in de Boston Globe kijkt naar de toekomst van toekomstvoorspellingen. De vooronderstelling is dat in tijden van ‘big data’ er zoveel gedragsinformatie beschikbaar is – vooral via social media – dat slimme algoritmen met steeds grotere precisie voorspellingen kunnen doen. (more…)
In aanvulling op het voorgaande verhaal een interessant stuk over hoe de FBI online profielen gebruikt, van ondermeer dating sites en facebook. Vooral de gezichtsherkenningssoftware biedt nieuwe kansen voor de opsporing, meldt Nextgov. (more…)
Stel: je wordt verdacht van een ernstig misdrijf en opsporingsambtenaren leggen een link tussen daad en dader door gebruik te maken van sociale media. Mag dat, vraagt gastauteur Sebastiaan van der Lubben zich af? (more…)
Gezichtsherkenning maakt een grote vlucht en ook digitale animatie kun je tegenwoordig al voor een schijntje doen. Een combinatie van die twee is ook al mogelijk: gratis en voor niks. En het resultaat is ‘dynamische gezichtssubstitutie. Eng? Fascinerend? Vet? Hier vind je meer over de code die gebruikt wordt. (more…)
Sinds 2005 wordt gewerkt aan een landelijk netwerk van kentekenherkennings-camera’s aan de Nederlandse grensovergangen en nu zijn ze klaar voor gebruik. Een probleempje: wetgeving en internationale verdragen liggen dwars. Het gevolg: mogelijk is er negentien miljoen euro voor niets uitgegeven. (more…)
Gisteren figureerde ik als deskundoloog in EenVandaag. Het ging over @migo-boras, het kentekenherkenningssysteem aan de Nederlandse grenzen. Het is een prima item geworden. Veel kijkplezier.
In een samenleving die geobsedeerd lijkt te zijn door het voorkomen van aanslagen en criminaliteit ligt discriminatie op de loer. Er zijn alternatieven: kijk naar het individuele gedrag in plaats van afkomst of laat een objectieve computer zoeken. Maar zo simpel is dat nog niet.’In onze samenleving is er de laatste jaren de sterke neiging om problemen van een etnisch label te voorzien’ (more…)
Minder privacy voor persoonlijke aanbieding’, kopte RTL Nieuws gisteren. Albert Heijn wil de data van de bonuskaart gebruiken om gerichte aanbiedingen te doen die per persoon verschillen. Het is zeker nieuws, maar niet omdat sprake zou zijn van een privacy-inbreuk. (more…)
We maken ons zorgen om onze privacy: de Elektronische Patiëntendossiers, het rekeningrijden, de OV-chipkaart, de centrale databank met gezichtsscans en vingerafdrukken, alom aanwezig cameratoezicht, het monitoren en aftappen van internet- en telefoonverkeer, enzovoort, enzovoort.
In deze informatiemaatschappij hebben we meer te verliezen dan privacy alleen, namelijk ook individuele keuzevrijheid en gelijkheid in levenskansen.
Onze digitale gegevens worden continu door anderen gebruikt en verwerkt in risico- en klantprofielen. We worden in categorieën ingedeeld met mensen die op ons lijken. Die categorieën vertegenwoordigen verschillende niveaus van burgerschap, risico, nut of geldelijke waarde. Ze bepalen in welke mate we extra in de gaten gehouden worden, of we ergens wel of niet mogen komen, of we ons kunnen verzekeren en tegen welke voorwaarden en of we in aanmerking komen voor een hypotheek of lening. Dimitri Tokmetzis waarschuwt ons voor de gevaren van een oncontroleerbare digitale identiteit.